Ο Βασίλης Φλώρος είναι Έλληνας τραγουδοποιός, με ερευνητική δράση στο εθνογραφικό πεδίο και την πολιτιστική διαχείριση. Είναι πτυχιούχος του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (ΔΠΘ), ενώ αυτή την περίοδο πραγματοποιεί μεταπτυχιακές σπουδές (MA) στη Δημόσια Ιστορία στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (ΕΑΠ), καθώς και στις Πολιτισμικές Σπουδές στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Για τις ακαδημαϊκές του επιδόσεις, του απονεμήθηκε η Υποτροφία Αριστείας του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ) για το έτος 2024-2025, καθώς και το Βραβείο Ακαδημαϊκής Επίδοσης της Σχολής Κλασσικών και Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης για την ίδια περίοδο.
Η δισκογραφία του περιλαμβάνει τέσσερα προσωπικά άλμπουμ (LPs): «Στις όχθες της αυγής» (2010), «Αλμαγέστη ενός χαμάλη» (2015), «’ρῖγος ψυχῆς φορεμάτων» (2018) και «Αυθαίρεση» (2023). Στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής του πορείας, έχει συνεργαστεί με κορυφαίες προσωπικότητες του ελληνικού τραγουδιού, όπως ο Γιώργος Νταλάρας, ο Δημήτρης Ζερβουδάκης, ο Δημήτρης Μυστακίδης, ο Γιώργος Μιχαήλ κ.α.
Πέρα από την καλλιτεχνική του δραστηριότητα, είναι ιδρυτής και γενικός διαχειριστής της Κοιν.Σ.Επ. Πολιτιστικών Δράσεων «Aganda Cultural Act», ενώ έχει διατελέσει Μουσικός Σύμβουλος για τον σουηδικό όμιλο Musikutveckling.se. Σήμερα εργάζεται ως Διοικητικός Υπάλληλος στην Κεντρική Γραμματεία της Νομικής Σχολής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης. Παράλληλα, εκτελεί χρέη Υπευθύνου Εργασιακών Σχέσεων του Συλλόγου Μουσικών Βορείου Ελλάδος (ΣΜΒΕ) και αποτελεί ιδρυτικό μέλος της ΕΔΕΜ (Ένωση Δικαιούχων Έργων Μουσικής).
Το διεπιστημονικό του έργο επεκτείνεται στην αρθρογραφία και τις ακαδημαϊκές δημοσιεύσεις, με πιο πρόσφατη τη μελέτη του για την εργασιακή επισφάλεια στην τέχνη της τραγουδοποιίας, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Ο Κόσμος της Εργασίας» (Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων, Νοέμβριος 2025). Η εν λόγω έρευνα εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο ακτιβιστικής εθνογραφικής και καλλιτεχνικής προσέγγισης, με επίκεντρο την προάσπιση των πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών και τη θεσμική θωράκιση του κλάδου μέσω των Οργανισμών Συλλογικής Διαχείρισης (ΟΣΔ).
